Bruidsspierea (Spiraea x vanhouttei) is een middelgrote tot grote struik met een opgaande tot spreidende groeiwijze en veel dunne takken, wat de plant een lichte en elegante uitstraling geeft. Ze wordt meestal ongeveer 1,5–2 meter hoog en 0,9–1,2 meter breed.

In mei wordt de struik bedekt met een overvloed aan kleine, witte bloemen die dicht in ronde trossen langs de jonge takken zitten. De bloemen hebben een lichte geur en zorgen voor een opvallend, helder effect in de tuin. Na de bloei ontwikkelen zich kleine, droge zaaddozen die in trossen blijven hangen.

Het blad bestaat uit kleine, gelobde groene bladeren met een getande rand. In de herfst krijgen de bladeren gouden tot oranje tinten, wat de struik decoratieve waarde geeft gedurende het hele seizoen.

De plant gedijt het best in de zon tot halfschaduw en in goed doorlatende grond. Ze is volledig winterhard en verdraagt snoei, waardoor ze geschikt is als solitaire struik, in groepen of als gesnoeide haag. Bij het planten wordt water geven en eventueel bodemverbetering aanbevolen om een goede vestiging te verzekeren.

De stermagnolia (Magnolia stellata) is een langzaam groeiende struik of kleine boom met een brede, ronde en vaak meerstammige groeivorm. Hij wordt meestal 2–3 meter hoog en ongeveer even breed.

In maart en april is de plant bedekt met vele witte, licht geurende bloemen met stervormige bloemblaadjes die verschijnen vóór het blad. Na de bloei ontwikkelen zich grote, dof groene bladeren die in de zomer een frisse uitstraling geven.

In de herfst krijgen de bladeren een lichtgele kleur voordat ze afvallen. De plant gedijt het best op een beschutte plek in een diepe, humusrijke maar goed doorlatende grond. Hij verdraagt zowel zon als halfschaduw, maar mag niet te veel aan wind worden blootgesteld.

De stermagnolia wordt vaak gebruikt als solitairplant of als onderdeel van een sierstruikenbeplanting, waar hij bijdraagt aan vroege bloei en een harmonieuze uitstraling gedurende het hele groeiseizoen.

Sneeuwbal, botanisch bekend als Viburnum opulus 'Roseum', is een brede en stijf vertakte struik met overhangende takken. Hij wordt meestal 2–3 meter hoog en ongeveer even breed, wat hem een opvallende en afgeronde vorm in de tuin geeft.

De struik staat vooral bekend om zijn grote, bolvormige bloeiwijzen die bestaan uit witte, steriele bloemen. De bloei vindt plaats van mei tot juni en zorgt voor een opvallend, bijna sneeuwbalachtig uiterlijk, wat de plant zijn Nederlandse naam heeft gegeven.

Sneeuwbal groeit het best in gewone tuingrond en doet het goed in zowel volle zon als halfschaduw. Hij is volledig winterhard en vereist slechts beperkt onderhoud, waardoor hij geschikt is voor zowel particuliere tuinen als grotere aanplantingen.

Na de bloei ontwikkelt de plant rode vruchten en krijgt het blad in de herfst een bronskleurige tint. Hij kan worden gebruikt als solitairplant, in groepen of als onderdeel van struikgewas, waar hij bijdraagt aan structuur en seizoensvariatie.

De Grijze Dwergmispel (Cotoneaster franchetti) is een grotere, dicht vertakte struik met overhangende takken, die een natuurlijke en lichte uitstraling in de tuin geeft. Na verloop van tijd ontwikkelt hij zich tot een omgekeerde piramidevorm wanneer hij de ruimte krijgt om vrij te groeien.

De bladeren zijn ovaal, 4–5 cm lang en hebben een karakteristieke grijsviltige onderzijde, wat de plant een zilvergroene glans geeft. In de herfst krijgt het blad prachtige kleuren, en op beschutte plaatsen kunnen veel bladeren de winter overblijven.

In juni wordt de struik bedekt met vele kleine roze bloemen die bijen en andere bestuivers aantrekken. Later in het seizoen vormen zich kleine donkerrode bessen die tot ver in de winter blijven hangen en dienen als voedsel voor vogels.

De plant gedijt het best in voedzame, goed doorlatende grond en verdraagt zowel zon als schaduw. Hij is zeer winterhard en geschikt voor zowel solitaire aanplant, hagen als windschermen, ook op meer blootgestelde groeiplaatsen.